| Muzeum van Gogha | |
 Gmach Muzeum van Gogha |
|
| Nazwa ojczysta | Van Gogh Museum |
| Nazwa angielska | The Van Gogh Museum |
| Data założenia | 1973 |
| Lokalizacja |  Holandia Amsterdam |
| Dyrektor | Axel Rüger |
| Adres | P.O. Box 75366 1070 AJ Amsterdam |
| Telefon | +31 (0)20 570 5200 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa muzeum | |
Muzeum van Gogha (ang. The Van Gogh Museum) to muzeum w Amsterdamie (Holandia) poświęcone sztuce Vincenta van Gogha i czasom, w których żył. Aktualnie znajduje się tam ponad 200 obrazów mistrza, 500 jego rysunków i 700 listów; jest to największa taka kolekcja na świecie. Oprócz tego zgromadzono tam wiele innych związanych z nim pamiątek, m.in. fotografii i rzeczy osobistych. W muzeum podziwiać można także inne dzieła sztuki - prace przyjaciół malarza: m.in. Paula Gauguina, Toulouse-Lautreca oraz artystów, których van Gogh podziwiał, jak Léon Lhermitte i Jean-François Millet, organizowane są wystawy sztuki dziewiętnastowiecznej. Najstarsze eksponaty pochodzą z 1840 r., najmłodsze z roku 1920. W bibliotece muzeum znajduje się ponad 24000 książek i 4500 innych publikacji, takich jak katalogi wystawowe i artykuły prasowe. Do zbiorów włączono dziewiętnastowieczną kolekcję piśmiennictwa należącą do Arti et Amicitiae- amsterdamskiego stowarzyszenia artystów. Zasoby biblioteki wzbogacane są każdego roku o około 1000 publikacji [1].
Gmach Muzeum van Gogha został oddany do użytku w 1973 r., w 1999 r. został wyremontowany i częściowo przebudowany. Po dziesięciomiesięcznej renowacji otwarcia dokonała Beatrycze- królowa Holendrów.
Spis treści |
edytuj Historia kolekcji
Trzon kolekcji stanowią dzieła sztuki należące pierwotnie do Theo van Gogha, młodszego brata Vincenta. Po jego śmierci odziedziczyła je wdowa po Theo - Johanna van Gogh-Bonger (1862-1925), a po jej śmierci Vincent Willem van Gogh (1890-1978), syn tej ostatniej. W 1962 r., na skutek starań władz holenderskich, kolekcję przekazano Fundacji Vincenta van Gogha. Fundacja oddała kolekcję do Muzeum van Gogha jako stały depozyt. Muzeum otwarte zostało w 1973 r., z czasem ekspozycję wzbogacano o kolejne, pozyskiwane na własność lub wypożyczane dzieła sztuki dziewiętnastowiecznej i eksponaty. W ostatnich latach zakupiono dzieła takich artystów jak: Claude Monet, Edouard Manet i Camille Pissarro.
edytuj Najcenniejsze dzieła
Do najcenniejszych eksponatów znajdujących się w Muzeum van Gogha należą jego płótna: Jedzący kartofle, Sypialnia w Arles [2], jeden obraz z cyklu Słoneczników oraz Pole pszenicy z krukami [3] - obraz namalowany na krótko przed śmiercią Vincenta i przez wielu uważany za jego ostatni.
Oprócz prac Vincenta van Gogha wystawianych jest wiele obrazów innych sławnych malarzy [4] .
edytuj Organizacja
Muzeum van Gogha zlokalizowane jest w dwóch budynkach - budynku głównym (zaprojektowanym przez Gerrita Rietvelda, ukończonym przez partnerów) oraz dobudowanym "skrzydle wystawowym", które jest dziełem Kisho Kurokawy. Budynek główny jest starszy (ukończony w 1973 r.), pierwotnie mieściło się tam całe muzeum. Skrzydło wystawowe oddano do użytku dopiero w 1999 r. i od tego czasu w starym budynku znajduje się jedynie stała ekspozycja. W kompleksie znajdują się ponadto restauracja i sklep, przeznaczone dla odwiedzających. Kolejną atrakcją jest możliwość pogłębienia wiedzy o van Goghu i innych artystach - w sali przeznaczonej do prezentacji dostępne są książki i komputery z dostępem do internetu; instytucja prowadzi działalność naukowo-badawczą i edukacyjną. W bezpośrednim sąsiedztwie muzeum, w willi gdzie mieszkał niegdyś architekt Jan de Bie Leuveling Tjeenk (1885-1940), zlokalizowana jest biblioteka Muzeum van Gogha.
Z kompleksem wystawowym sąsiaduje biurowiec oddany na potrzeby administracji muzeum.
edytuj Liczba odwiedzających
- 2004 - 1,338,105
- 2003 - 1,341,586
- 2002 - 1,592,771
- 2001 - 1,276,309
- 2000 - 1,312,204
Źródło: Amsterdam Institute for Business and Economic Research (ESI-VU).
edytuj Kradzież dzieł z Muzeum van Gogha
W nocy z 7 na 8 grudnia 2002 r. skradziono z muzeum dwa obrazy van Gogha: Plaża w Scheveningen (Zeegezicht bij Scheveningen) [5] i Wyjście kongregacji z kościoła w Nuenen (Het uitgaan van de hervormde kerk te Nuenen) [6].
Sprawcy kradzieży dostali się do budynku Muzeum przez dach. Na miejscu znaleziono wybite okno i linę długości 4,5 m. przywiązaną z tyłu budynku. Ochrona budynku i Policja była zdumiona, że złodziejom udało się wtargnąć niezauważonym do budynku stale patrolowanego przez strażników, zaopatrzonego w kamery i czujniki wykorzystujące podczerwień.
Pierwszego ze złodziei schwytano 12 grudnia 2003 r. w Puerto Banus, luksusowej dzielnicy na przedmieściach Marbelli w Hiszpanii. Był to Octave Durham (31 lat), znany Policji jako "Małpa" (The Monkey). Drugi ze sprawców kradzieży - Henk Bieslijn (31 lat) ujęty został w tym samym roku w Amsterdamie. 8 kwietnia 2005 r. złodzieje zostali skazani na odpowiednio 4,5 roku więzienia i 4 lata więzienia. Nakazano im również zapłacenie 350,000 euro odszkodowania. Orzeczenie oparto na dowodach w postaci śladów DNA pozostawionych na porzuconych przez włamywaczy czapce i kapeluszu. Sąd wziął również pod uwagę zeznania świadków.
Płócien jak dotąd nie odnaleziono. Paradoksalnie, zgodnie z holenderskim prawem, złodzieje mogą stać się prawowitymi właścicielami skradzionych rzeczy po upływie 20 lub 30 lat, w zależności od towarzyszących okoliczności. Za pomoc w odnalezieniu skradzionych obrazów wyznaczono nagrodę w wysokości 100,000 euro [7]
Kradzież dzieł z Muzeum van Gogha w Amsterdamie zbiegła się w czasie z drugą zuchwałą kradzieżą w Holandii- w tym samym tygodniu z wystawy z haskiego muzeum skradziono klejnoty warte 5 milionów dolarów. Rozbudziło to dyskusję na temat systemów zabezpieczeń stosowanych w muzeach.