Grachtengordel ("pas kanałów") to nazwa systemu kanałów, wykopanych według koncentrycznego schematu w latach 1613-1662. Decydują one dziś w dużym stopniu o całej strukturze sieci kanałów w Amsterdamie.
Nazwa pierwszego spośród kanałów Grachtengordel – Herengracht (Kanał Panów) nawiązuje do patrycjatu, Keizersgracht (Kanał Cesarza) nazwano na cześć władcy Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Maksymiliana I, który był patronem miasta, natomiast Prinsengracht (Kanał Książęcy) przypomina o związkach z domem orańskim. Kanały te opasując stare miasto przybierają kształt podkowy. W XIX wieku wykopano nowe, tym razem już według innego schematu kanały.
W wyniku tego przedsięwzięcia powierzchnia miasta wzrosła ze 180 do 700 hektarów. Władze miasta wymagałyby długość frontu kamienic nie przekraczała 9 m, a maksymalną wysokość ustalono na 60 m. W wyniku tego przy kanałach Grachtengordel wyrósł rząd jednakowo wysokich kamienic o wąskich frontach, różniących się jedynie ozdobami. Najbardziej okazałe kamienice znajdują się nad kanałem Herengracht, na odcinku między Leidsegracht a rzeką Amstel, nazwany Złotym Zakrętem (De Gouden Bocht).
Grachtengordel przypomina o Gouden Eeuw ("złoty wiek") w dziejach Amsterdamu i jest dziś najpiękniejszą jego częścią. XVII-XVIII-wieczne kamienice decydują o uroku Amsterdamu i przyciągają licznych turystów.